جمعه 31 خرداد ماه سال 1387

 

سر آخر ، آقایؤن خوشؤنه کارِ بودن .

 انزلی سلِ کنارگذر هو قبلی مسیرأ جی گوذرنه و اوجوری کی کارشناسؤن پیش‌بینی بودن

دور نئه او سالؤن کی انزلی سل خوشکأ بون و..

اینم امه گیلؤنِ خودابیامرز منابع اضافه ببون..

قطب کیشاورزی که دئه آخری نفسؤنه کشئدره..

اینم امه گیلؤن و ایرؤنِ پیله بوم زیست!

 

اینم بوخؤنین.. خرم گب بزئه

 

../.: پری‌شؤؤنه یک‌نفر همرأ یک‌جا جاده چاگودنه واسی گب زئده‌بوم ،

گوت جاده ، هرجایِ پیشرفته به ، اوّلی قدم ایسه و هر شرایطئم ببون،

نخأ جاده ساتنِ همأ موخالف ببیم.. امّا ما یأدأشؤ اینه بوگؤم ؛

حتّی اگه انزلی سل ، خوشکأ بون؟

 

 

جمعه 27 اردیبهشت ماه سال 1387

 

زیته،

یکته دانشجویی نشریه ایسه کی گیلکی فرهنگ و هویته درباره گب دأنه

اینه هشتمی شوماره شنبه و یکشنبه ۲۸ و ۲۹ اردیبهشت

۴ ته دانشگاه گیلؤنه دانشکدأنه مئن بفورته بنه..

دانشکده ی فنی .

 دانشکده ی هنر و معماری

دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی

دانشکده ی علوم پایه

 

تیترؤنه ورگِ مئن بینین!

 

 

یکشنبه 25 فروردین ماه سال 1387

 

گیلؤنِ استؤندار ، مهندس قهرمانئه بأردن یکته جادنکته برنؤمه ی تیلویزیونی مئن!

سؤالات و انتقاداتِ مئن بحثی نئه ..

امّأ ای کی اله ای برنؤمه اله بیننده ی خاصّی ندأنه و اله اینِ خط و هدف معلوم نئه

و اولّی روزؤنه کی پخشأ بؤدره..

ای نظریأ کاملاً اثبات کؤنه کی گیلؤن آخری استؤنه و هر دلیلِ وأسی کی ببؤن ،

مسئولین کشوری عزیز! اصلا ائره به ارزش قائل نئن..

دئه حرفی ندأنم!

چهارشنبه 21 فروردین ماه سال 1387

 

خأ نوتن ای گیله مردؤن ویریسین

خأ گوتن

بأین بنیشیم گب بزنیم

خأ گوتن میداد و کاغذ ویگیرین

خأ گوتن : « دس کی دأنین بکته آدمه بالِ بگیرین »

خأ گوتن خسّه نبین خسّگی دس

خأ گوتن : 

« خزه خسّه نبنه » پس امرأم خسّه نبیم.